Bezoekverslag Roemeniƫ van 15 t/m 22 augustus 2019 Bezoekverslag Roemeniƫ van 15 t/m 22 augustus 2019
Zaterdag een bezoek gebracht aan Corund. Het is beroemd om haar aardewerk en keramiek. Heel veel winkeltjes langs de weg waar aardewerk en keramiek verkocht werd. Hier werden de eerste souvenirs gekocht. Heel bijzonder was wel dat een eigenaresse van zo’n winkeltje een poosje in Nederland gewoond had en er borden hingen met de volgende tekst:
Huiszegen.
Waar geloof is, is liefde. Waar liefde is, is vrede. Waar vrede is, is zegen. Waar zegen is , is God. Waar God is, is niks nodig.
De eigenaresse kende nog een passende “uitdrukking” over Nederlanders; kijken, kijken niet kopen.
Dat klopte helemaal. Aansluiten kregen we de mogelijkheid om te zwemmen in Lacul Ursu (berenmeer). Het is een zoutmeer (het zoutgehalte was iets lager dan in de Dode Zee) met een heerlijke temperatuur en goed voor diverse kwaaltjes.
Zondagmorgen naar Pacureni. Voor de Kerkdienst hebben we eerst bij de dominee in de tuin een kop koffie gedronken. De dominee zelf was nog druk met het voorbereiden van de dienst. De overdenking was naar aanleiding van het lezen van Genesis 18: 16 t/m 22. De dominee kwam goed uit z’n woorden alleen voor ons niet te volgen.  Alleen het laatste woord van het laatste vers wat we gezongen hebben heb ik verstaan, aldus een reisgenoot. Dat was het woord Hallelujah. Als groep hebben we Abba Vader gezongen, gevolgd door korte toespraak van onze zijde.





We hebben gegeten in de tuin van de dominee. Bijna het gehele dorp hielp hierbij. De wandeling door het dorp liet zien dat praktisch alle koeien uit het dorp verdwenen waren. De reden: Europese regelgeving. Iedereen had een paar koeien en een klein stukje land. Te weinig om aan de 2 gve/ha te voldoen. Ook het afleveren van de melk was een probleem. Kleine hoeveelheden moeten naar een verzamelpunt in een nabijgelegen dorp gebracht worden. De melk is niet koel te houden wat resulteert in slechte kwaliteit waar € 0,19 /ltr voor betaald wordt tegen een prijs van € 0,30 voor goede melk. Zijn er alternatieven? We hebben gekeken bij iemand die nu een paar tunnelkassen gezet had en nu chrysanten kweekt. Een andere manier: werken in het buitenland. Gebeurt volop. We zien het met de aanleg van de glasvezel bij ons. 
Alweer een dag voorbij. Maandagmorgen zijn we richting Sighisoara gereden. Een prachtig oud stadje (centrum dateert uit 1100). Een prachtige klokkentoren, oude stadsmuur, een oude kerk boven op een heuvel (met prachtig uitzicht over de stad. Ook hier volop winkeltjes met souvenirs. Er is veel over te vertellen maar eigenlijk moet je het zien. Er is nog even een kort bezoek afgelegd bij het weeshuis in Glodeni. We werden welkom geheten door de drijvende kracht van het tehuis.  Op de vraag wat het grootste probleem was kwam als antwoord: te kort aan personeel.
Met het transport, begin september, gaan er levensmiddelen en vele andere dagelijkse benodigdheden mee voor het tehuis.
Dinsdag 20 augustus. We gaan voor de herkansing; de zoutmijn bij Turda. Nu staan er geen lange rijen die allemaal de mijn in willen. De groep wordt even in gesplitst in traplopers en liftgangers.  Beneden zagen we elkaar weer. Je weet niet wat je ziet. Een “pretpark” op zo’n 120 mtr onder de grond. Uiteraard kun je geschiedenis van de mijn hier ook terug vinden. Bootjevaren op een ondergronds zoutmeer, reuzenrad, midgetgolf en nog veel meer. Indrukwekkend!

Later in de middag zijn we nog even op bezoek geweest bij de fam. Noordman. In 2006 zijn ze vanuit Wijthem naar Roemenië gegaan en een boerderij begonnen met 6 koeien. Bij een eerder bezoek , in 2012, liepen er 80 koeien. Van 110 in 2015 naar 160 anno 2019. Hun plannen voor de toekomst: Niet meer groeien maar nu optimaliseren. Er zijn nog wel een paar verbeterpunten te vinden. Er was een gebruikte melkrobot gekocht. Zelf installeren was een van de plannen.
Ze hebben veel vooruitgang geboekt. Maar je moet er wel wat voor over hebben. Sociaal gezien is er weinig te beleven. De ruimte is enorm in Roemenië maar het wordt steeds moeilijker om een bedrijf op te starten door o.a. regelgeving EU. Blijft de familie Noordman In het dorp Ludus wonen? De tijd zal het leren.
Net als op de andere avonden werd er  ’s avonds nog een spelletje gedaan, gelezen, gepuzzeld en gebreid. Er waren verschillende kadootjes meegenomen uit Nederland om bij de verschillende adressen achter te laten. Als dank voor ons bezoek, daar kregen we o.a. glunderende kinderogen voor terug.
Woensdag, de laatste dag van de reis in/door Roemenië. Het pension (Tiptop) waar we verbleven staat in de stad Tirgu Mures. We gaan richting centrum en een ieder mag z’n eigen weg gaan. Ook hier prachtige Kerken met glas in lood ramen. Een bezoek aan een museum over de cultuur van de stad was mogelijk. Kortom veel te zien. ’s Avonds gezellig met de dominee en zijn vrouw gegeten en al een klein beetje afscheid genomen.
Donderdag 22 augustus. We worden weer keurig afgeleverd op het vliegveld. De dominee wordt nogmaals hartelijk bedankt voor het begeleiden en rijden tijdens de reis. Om 13.15 uur stijgen we op.
 In Dortmund aangekomen, nogmaals koffers inladen en nog even terugrijden naar Kamperveen al waar een kleine delegatie ons welkom heet.
Nog even een bedankje voor de organisatie en de veilige kilometers door onze chauffeurs heen en terug en door Roemenië.
Het was een prachtige reis, bedankt allemaal!    





Groeten,
Kor Koers



 
terug